Catro raparigas malas

Crónica de "30 e tantos ósos" por Manuel F. Vieites

xoves, 30 de outubro de 2014
Catro raparigas malas

Festival Internacional Danzalborde

Ohn seleccionado na mostra de VideoDanza

sábado, 18 de outubro de 2014
Festival Internacional Danzalborde


Entre os días 17 e 26 de outubro celébrase en Valparaíso (Chile) a 13ª edición do Festival Internacional Danzalborde. Este evento procura a reflexión e a discusión arredor de diversos aspectos da danza, así como o seu vínculo co entorno social. Por esta razón, ademais de xerar unha programación diversa, con diferentes formatos de obra como a intervención urbana, as obras de sala e a videodanza, inclue tamén espazos de encontro entre artistas e público, por medio de seminarios, mesas redondas, charlas e mesas de conversación que favorezan o intercambio de ideas. O festival busca xerar unha experiencia de colectivo activando a cidade e articulando espazos para que esa experiencia se traduza en pensamento, diálogo, cuestionamentos e propuestas.
O fato bicéfalo Ohn (Berio Molina & María Roja) foi seleccionado, entre outrxs artistas de diferentes países, no programa de videodanza. A súa peza "Minuison" exhibirase ao público o próximo sábado 25 de outubro ás 20 horas na Sala de Arte Escénico da Universidade de Playa Ancha.

+info: http://danzalborde.cl/

Lobos Sucios

Arranca a rodaxe do novo filme de Simón Casal

venres, 17 de outubro de 2014

Lobos Sucios é o título da nova película do director Simón Casal, unha historia ambientada nas minas de wolframio galegas explotadas polos nazis durante a Segunda Guerra Mundial. O filme está protagonizado por Marián Álvarez e Manuela Vellés, xunto a un reparto formado por Isak Férriz, Pierre Kiwitt, Thomas Coumans, Ricardo de Barreiro, Xavier Deibe, Xosé Manuel Esperante, Machi Salgado, Tito Asorey, Sabela Arán e María Roja, entre outrxs.


+info: http://www.crtvg.es/tvg/a-carta/eladio-santos-os-folkgazais-the-art-of-mccartney

Mulleres e circunstancias

Crítica de "30 e tantos ósos" no Blog de crítica de espectáculos da Revista Galega de Teatro

xoves, 16 de outubro de 2014
Mulleres e circunstancias

CAMILO FRANCO

Todo ocorre dun xeito cruzado. Como se coherencia ou organización fosen marcas de orientación máis que sistemas. Pode ser que todo ocorra cun sentido, pero que nós o ignoremos. Nós que chamamos azar a todas as cousas das que ignoramos as causas. O azar como esa arañeira que nos exime de responsabilidade.

Trinta e tantos ósos está chea de argumentos cruzados. Unhas veces é un escrito de denuncia, outras é un manifesto retador e outras unha conversa só en apariencia frívola. Por veces quere ir a un teatro directo e, desde aí, salta a un territorio simbólico, carga as imaxes e a intención e traslada a obra e aos espectadores dun punto a outro sen estación intermedias.

A montaxe de Aporía pode conter un pouco de ansiedade por mostrar ata que punto esa combinación de linguaxes forman discurso e este discurso ten correspondencia coa confusión da contemporaneidade, coa manipulación das mensaxes e con que, por detrás de todo, hai sempre unha dúbida sobre o por que das cousas. Por que son, por que pasan.

Aporía tenta desde as diversas partes construír un retrato panorámico da circunstancia da muller, un retrato que non esquiva as complicacións e que non quer ser simplificador. En certo sentido, o retrato de conxunto é superior a algunhas dos fragmentos, como se a compañía tivese máis claro o que hai que contar que os xeitos particulares para chegar a ese discurso. Tamén porque algúns dos fragmentos tenden á fugarse cara aos límites do territorio sen saírse del. A dispersión, claro está, pode ser a un tempo causa ou consecuencia do retrato dos tempos.

No conxunto hai un retrato firme e sen concesións. Un retrato das circunstancias descrito con vehemencia e con coñecemento de causa. Un retrato de corpo enteiro cos seus pregues e os seus matices. Coa reivindicación e sen ganas de que alguén diga que todas as cousas suceden por azar.

Foto: Natasha Lelenco

Artigo orixinal: http://rgtcritica.wordpress.com/tag/aporia-teatro/

Estrea de "30 e tantos ósos"

Aporía na 7ª edición do FITO

luns, 29 de setembro de 2014

Aporía Escénica é unha compañía de teatro emerxente que, co seu primero espectáculo, 30 e tantos ósos, busca explorar o universo da muller e encontrar a súa propia linguaxe artística por medio da hibridación de tipoloxías escénicas que favorezan a potencia plástica dos corpos, a luz e os obxectos, empregando o xogo e o humor, sen esquecer a palabra e a poesía. Na fundación da compañía participan, por primeira vez, tituladxs en todas as especialidades de Arte Dramática da ESAD de Galicia: Dirección escénica e Dramaturxia, Interpretación e Escenografía, catro mulleres e un home que recollen as experiencias vitais desde diferentes puntos da xeografía galega para xuntárense aos 30 e tantos anos na cidade de Vigo: Diana Mera (A Cañiza), Teté García (Ponteareas), Merche Pérez (Monforte de Lemos), María Roja (Lugo) e Diego Valeiras (O Carballiño).

30 e tantos ósos é unha viaxe de catro mulleres de 30 e tantos anos que, cansas de vivir agochadas baixo carcasas prefabricadas, adoptando condutas alleas, deciden transcender a pel e a carne a través da figura mítica da Loba, para chegar aos seus ósos, á materia máis elemental, onde se inscribe a súa historia persoal e colectiva e se atopa, desterrado, o seu potencial máis vital e salvaxe.

A estrea terá lugar o vindeiro día 15 de outubro no Teatro Principal de Ourense ás 20:30h. no marco do 7º Festival Internacional de Teatro de Ourense (FITO), onde comezará o seu percorrido por espazos de exhibición de dentro e fóra de Galicia.

Na súa fase de creación, o espectáculo foi descrito polo profesor e crítico teatral Afonso Becerra como un xogo de “mestura de xéneros escénicos: desde o musical de pequeno formato, sacándolle punta ás cancións infantís con contidos machistas, ata a performance de carácter máis físico nunha onda inzada de simbolismo, tanto nos obxectos empregados como nas coreografías. O espazo escénico ten un aquel de instalación, coas roupas penduradas dos fíos e coa acumulación de mobles e atrezo preciosista, vinculado ao ámbito doméstico e tradicionalmente feminino desde onde se practica o esconxuro ritual das estiquetas de xénero e dos complexos inducidos para o control e a desigualdade das mulleres fronte aos homes. Predomina un discurso directo, máis que metafórico, e con tendencia persuasiva e de denuncia explícita. Actitudes irónicas, paródicas e desenfadadas das actrices Merche Pérez, Teté García e Diana Mera, mentres María Roja asume un rol moito máis plástico e alegórico, evolucionando polo espazo como unha das Parcas que controla o fío da vida. Unha Penélope a tecer e destecer actividades alegóricas co espello, coa retirada das tres lumieiras (as lámpadas) das tres Gracias (Merche, Teté e Diana), esas Mulleres Salvaxes que, entre Amazonas e o Renacer da Primavera, reivindican o seu propio corpo e as decisións sobre o seu propio destino.”

Estrea de "30 e tantos ósos"

http://www.fitoourense.com/2014/index.html
https://www.facebook.com/aporiateatro?fref=ts

A eclipse

Ohn estará presente na sesión inaugural do espazo audiovisual de La Caja

venres, 19 de setembro de 2014
A eclipse

La Caja
Art Gallery & Vintage Store
Camiño da Veiguiña, 35 - 36208 Alcabre (Vigo)

1 | ... | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62 | 63 | 64 | ... | 73