{"id":15037,"date":"2026-08-01T13:04:19","date_gmt":"2026-08-01T11:04:19","guid":{"rendered":"https:\/\/mariaroja.com\/?p=15037"},"modified":"2026-08-01T13:05:47","modified_gmt":"2026-08-01T11:05:47","slug":"jerome-bel","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/mariaroja.com\/gl\/jerome-bel\/","title":{"rendered":"J\u00e9r\u00f4me Bel"},"content":{"rendered":"<div  class='flex_column av-5kqrj5-24b0342ea97579ccbd0168b9526dc643 av_one_fifth  avia-builder-el-0  el_before_av_three_fifth  avia-builder-el-first  first flex_column_div  '     ><\/div>\n<div  class='flex_column av-3q9pu9-abf8e6ad32f36389cd95c324ac3ba13a av_three_fifth  avia-builder-el-1  el_after_av_one_fifth  el_before_av_one_fifth  flex_column_div  '     ><p>\n<style type=\"text\/css\" data-created_by=\"avia_inline_auto\" id=\"style-css-av-lkjgnchl-b436ef29d7a34bf633ad2c6bfe73314f\">\n.avia-image-container.av-lkjgnchl-b436ef29d7a34bf633ad2c6bfe73314f img.avia_image{\nbox-shadow:none;\n}\n.avia-image-container.av-lkjgnchl-b436ef29d7a34bf633ad2c6bfe73314f .av-image-caption-overlay-center{\ncolor:#ffffff;\n}\n<\/style>\n<div  class='avia-image-container av-lkjgnchl-b436ef29d7a34bf633ad2c6bfe73314f av-styling- avia-align-center  avia-builder-el-2  el_before_av_hr  avia-builder-el-first '   itemprop=\"image\" itemscope=\"itemscope\" itemtype=\"https:\/\/schema.org\/ImageObject\" ><div class=\"avia-image-container-inner\"><div class=\"avia-image-overlay-wrap\"><img decoding=\"async\" fetchpriority=\"high\" class='wp-image-15060 avia-img-lazy-loading-not-15060 avia_image ' src=\"https:\/\/mariaroja.com\/wp-content\/uploads\/2026\/08\/2026072716222196165.webp\" alt='' title='2026072716222196165'  height=\"768\" width=\"1366\"  itemprop=\"thumbnailUrl\" srcset=\"https:\/\/mariaroja.com\/wp-content\/uploads\/2026\/08\/2026072716222196165.webp 1366w, https:\/\/mariaroja.com\/wp-content\/uploads\/2026\/08\/2026072716222196165-300x169.webp 300w, https:\/\/mariaroja.com\/wp-content\/uploads\/2026\/08\/2026072716222196165-1030x579.webp 1030w, https:\/\/mariaroja.com\/wp-content\/uploads\/2026\/08\/2026072716222196165-768x432.webp 768w, https:\/\/mariaroja.com\/wp-content\/uploads\/2026\/08\/2026072716222196165-705x396.webp 705w\" sizes=\"(max-width: 1366px) 100vw, 1366px\" \/><\/div><\/div><\/div><br \/>\n\n<style type=\"text\/css\" data-created_by=\"avia_inline_auto\" id=\"style-css-av-lo8f1ohw-7cfeebca6e61425b004a29424758d797\">\n#top .hr.hr-invisible.av-lo8f1ohw-7cfeebca6e61425b004a29424758d797{\nheight:40px;\n}\n<\/style>\n<div  class='hr av-lo8f1ohw-7cfeebca6e61425b004a29424758d797 hr-invisible  avia-builder-el-3  el_after_av_image  el_before_av_textblock '><span class='hr-inner '><span class=\"hr-inner-style\"><\/span><\/span><\/div><br \/>\n<section  class='av_textblock_section av-lkjgjgpd-63f0cb8fb9390888168435decebc3b4e '   itemscope=\"itemscope\" itemtype=\"https:\/\/schema.org\/BlogPosting\" itemprop=\"blogPost\" ><div class='avia_textblock'  itemprop=\"text\" ><h3>Mar\u00eda Roja ponlle corpo e voz \u00e1 &#8220;non-danza&#8221; sustent\u00e1bel de J\u00e9r\u00f4me Bel<\/h3>\n<p><strong>M. Xestoso conversa coa artista galega para N\u00f3s Diario<\/strong><\/p>\n<p><b>Mar\u00eda Roja encarna o revolucionario core\u00f3grafo na peza biogr\u00e1fica na que reflexiona sobre a escena<\/b><\/p>\n<p>O core\u00f3grafo <strong>J\u00e9r\u00f4me Bel<\/strong> (Par\u00eds, 1964) \u00e9 unha das figuras m\u00e1is disruptivas e influentes da danza contempor\u00e1nea internacional. Formado no Centre National de Danse Contemporaine de Angers, Bel fuxiu axi\u00f1a dos virtuosismo t\u00e9cnicos para fundar o que a cr\u00edtica denominou a &#8220;non-danza&#8221;. Desde a s\u00faa primeira peza en 1994, <em>nom donn\u00e9 par l\u2019auteur<\/em>, at\u00e9 fitos como <em>The show must go on<\/em> ou <em>C\u00e9dric Andrieux,<\/em> o seu traballo interrogouse sobre a identidade, a linguaxe e a propia ontolox\u00eda do feito esc\u00e9nico.<br \/>\nPor\u00e9n, o seu maior xiro produciuse en 2019: por unha fonda conciencia ecol\u00f3xica, Bel decidiu que nin el nin a s\u00faa compa\u00f1\u00eda volver\u00edan viazar en avi\u00f3n. Esta decisi\u00f3n radical transformou o seu modo de produci\u00f3n, enviando protocolos e partituras a int\u00e9rpretes locais por todo o mundo, como aconteceu coa s\u00faa peza hom\u00f3nima e autobiogr\u00e1fica, J\u00e9r\u00f4me Bel.<\/p>\n<p>Esta proposta de &#8220;auto-bio-coreograf\u00eda&#8221; chegou \u00e1 Galiza este ver\u00e1n, primeiro na Bienal de Artes Vivas de Pontevedra a principios de xullo e, m\u00e1is recentemente, o 24 dese mesmo mes na Mostra Internacional de Teatro de Ribadavia. A encargada de encarnar a Bel no escenario foi a actriz e artista <strong>Mar\u00eda Roja<\/strong>, quen, nunha conversa con <em>N\u00f3s Diario<\/em>, debullou as entra\u00f1as desta singular colaboraci\u00f3n a distancia.<br \/>\nSegundo explica Roja, a peza nace da necesidade de Bel de seguir creando sen incrementar a s\u00faa pegada de carbono, tras sufrir unha crise persoal ao decatarse do impacto ambiental das s\u00faas xiras. A int\u00e9rprete relata que o proceso de traballo foi unha sorte de transmisi\u00f3n de co\u00f1ecemento. Bel non viaxa, pero env\u00eda un texto para ser traducido \u00e1 lingua do lugar onde se representar\u00e1 a peza, unha partitura con indicaci\u00f3ns abstractas e unha serie de v\u00eddeos que serven de referencia para o ton e o tempo da representaci\u00f3n.<\/p>\n<p>A artista afirma que interpretar a Bel supuxo un reto intelectual e emocional sen precedentes e destaca a honestidade coa que o core\u00f3grafo se espalla ante o p\u00fablico: &#8220;\u00c1s veces, as artistas da periferia que non gozamos dunha visibilidade internacional masiva, tendemos a idealizar estas figuras de referencia situ\u00e1ndoas nun lugar privilexiado. Esquecemos que eles tam\u00e9n atravesan etapas de d\u00fabida, afrontan atrancos e sofren o abandono do p\u00fablico cando as s\u00faas propostas non son comprendidas&#8221;.<\/p>\n<p><b>Contradici\u00f3ns da escena<\/b><\/p>\n<p>Neste sentido, Roja vese reflectida nas contradici\u00f3ns que Bel exp\u00f3n sobre o oficio. A peza narra o cami\u00f1o dun artista que tivo que ter un grande arroxo para soster as s\u00faas ideas fronte \u00e1 incomprensi\u00f3n inicial. &#8220;Ao longo da s\u00faa traxectoria, Bel experimentou a frustraci\u00f3n de dedicar anos de traballo antes de que algu\u00e9n considerase interesantes as s\u00faas propostas. No meu propio labor como actriz e creadora de arte de acci\u00f3n, identif\u00edcome plenamente con esa necesidade de perseveranza ante unha recepci\u00f3n que, a mi\u00fado, debe situarse nun lugar pouco acostumado das artes esc\u00e9nicas galegas&#8221;.<\/p>\n<p>Mar\u00eda Roja m\u00f3strase esperanzada pero cauta ante a precariedade persistente. Valora a apertura de novos espazos como a Bienal de Pontevedra ou a MIT de Ribadavia (e o traballo do <strong>colectivo RPM<\/strong>, o festival <strong>Plataforma<\/strong>, o congreso Fugas e interferencias organizado por <strong>Carlos Tejo<\/strong>&#8230;), que permiten que as artes vivas deixen de ser vistas como unha <em>rareza<\/em> para converterse nunha opci\u00f3n m\u00e1is da oferta cultural.<br \/>\nA actriz confesa, en todo caso, o seu orgullo. &#8220;Sinto como un honor enorme poder encarnar unha figura que admiro desde hai anos, co\u00f1ecer o seu proceso de traballo desde dentro, que se comunique comigo para preguntar que tal foi, poder ter ese di\u00e1logo super directo e natural con el&#8230; Estou aprendendo moito con eses retos que a min me interesan moito por iso de traballar co tempo tanx\u00edbel como elemento en escena. Estou content\u00edsima&#8221;.<\/p>\n<p>Por\u00e9n, malia o \u00e9xito e a conexi\u00f3n estabelecida, o futuro deste espect\u00e1culo en terras galegas \u00e9 incerto. Mar\u00eda Roja concl\u00fae a conversa cunha advertencia que soa a invitaci\u00f3n formal para os axentes culturais: &#8220;En principio, a vida deste espect\u00e1culo na Galiza remata aqu\u00ed, a menos que nun futuro alg\u00fan programador ou instituci\u00f3n te\u00f1a interese en volver contar con ela e comigo para darlle voz de novo&#8221;. Queda agora nas mans dos xestores decidir se o testemu\u00f1o de Bel seguir\u00e1 resoando nos nosos teatros ou se estas funci\u00f3ns de xullo foron unha miraxe pasaxeira nunha escena que a\u00ednda loita por consolidar as linguaxes contempor\u00e1neas.<\/p>\n<p><em>Fotograf\u00eda: Rosi\u00f1a Rojo<\/em><\/p>\n<p><strong>Ler artigo en li\u00f1a:<\/strong><\/p>\n<p><a href=\"https:\/\/www.nosdiario.gal\/articulo\/cultura\/maria-roja-ponlle-corpo-voz-non-danza-sustentabel-jerome-bel\/20260728075822263059.html?fbclid=IwY2xjawTar8twZG9mBWV4dG4DYWVtAjExAHNydGMGYXBwX2lkEDIyMjAzOTE3ODgyMDA4OTIAAR7VyF_6YfpxWu5Lcu6iiOxA3u85Tk__Mwu2rxiTtoUvClnKH7E31F__IAqPbw_aem_K_R-L_yLp7ZCOzLC-U2wfg\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\">Mar\u00eda Roja ponlle corpo e voz \u00e1 &#8220;non-danza&#8221; sustent\u00e1bel de J\u00e9r\u00f4me Bel<\/a><\/p>\n<\/div><\/section><\/p><\/div><div  class='flex_column av-329y5t-579878c93a5c99f5fb8515f59bab5bca av_one_fifth  avia-builder-el-5  el_after_av_three_fifth  avia-builder-el-last  flex_column_div  '     ><\/div><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"","protected":false},"author":2,"featured_media":15060,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[42],"tags":[],"class_list":["post-15037","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-prensa-gl"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/mariaroja.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15037","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/mariaroja.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/mariaroja.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mariaroja.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mariaroja.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=15037"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/mariaroja.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15037\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":15063,"href":"https:\/\/mariaroja.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15037\/revisions\/15063"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mariaroja.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/15060"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/mariaroja.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=15037"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/mariaroja.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=15037"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/mariaroja.com\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=15037"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}