{"id":8889,"date":"2015-05-24T10:58:39","date_gmt":"2015-05-24T08:58:39","guid":{"rendered":"https:\/\/mariaroja.com\/te-con-kant\/"},"modified":"2015-05-24T10:58:39","modified_gmt":"2015-05-24T08:58:39","slug":"te-con-kant","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/mariaroja.com\/gl\/te-con-kant\/","title":{"rendered":"T\u00e9 con Kant"},"content":{"rendered":"
<\/div>\n

T\u00e9 con Kant<\/h3>\n

Cr\u00edtica por Iria Esper\u00f3n, no blog “Teatro entre lusco e fusco”<\/strong><\/p>\n

Xa hai tempo que me dei conta de que o teatro \u00e9 un arte que pode englobar todo canto o autor decida. Todo \u00e9 v\u00e1lido, non existen l\u00edmites nin excepci\u00f3ns, e non \u00e9 pouco usual atoparse con aut\u00e9nticas fusi\u00f3ns de teatro e filosof\u00eda (non hai m\u00e1is que mirar produci\u00f3ns como Perplexo, Ganas de ouvear…). Isto \u00e9 o que ocorre en T\u00e9 con Kant, unha obra creada por Mar\u00eda Caparrini e Marta P\u00e9rez, e interpretada formidablemente por esta \u00faltima e Mar\u00eda Roja.
\nPoder\u00eda definirse como unha constante loita de argumentos e opini\u00f3ns por parte das mulleres rec\u00e9n chegadas da K\u00f6nigsberg da Ilustraci\u00f3n, que se mesturan cos espectadores fac\u00e9ndose co control de todo o sal\u00f3n de actos. A finalidade da peza \u00e9 a decisi\u00f3n sobre o futuro das protagonistas: quedarse na \u00e9poca actual ou voltar ao pasado? Por isto, o elemento chave \u00e9 a interacci\u00f3n directa co p\u00fablico, dando lugar a unha singular peza de teatro \u00edntimo na que Theodora e Johana debaten a s\u00faa situaci\u00f3n aportando diferentes puntos de vista e facendo alusi\u00f3ns aos m\u00e1is c\u00e9lebres fil\u00f3sofos. Dende Hume ata Georg Hamann, inclu\u00edndo a Marx e mantendo ao prusiano Immanuel Kant como f\u00edo condutor, facemos unha viaxe a trav\u00e9s da historia da filosof\u00eda moderna e contempor\u00e1nea; co\u00f1ecemos os trazos principais de cada autor e o contexto hist\u00f3rico que os caracteriza de xeito claro, partindo de situaci\u00f3ns exc\u00e9ntricas recreadas polas d\u00faas protagonistas. A produci\u00f3n resulta ser instrutiva \u00e1 par que divertida, pois a mestura entre ambas partes orixina unha peza amena e f\u00e1cil de seguir por aqueles espectadores con interese pola filosof\u00eda.
\nA escenograf\u00eda non pasa desapercibida, pois s\u00e9rvense de diferentes elementos audiovisuais para ilustrar as explicaci\u00f3ns que se lles van ofrecendo ao p\u00fablico, xa sexa a trav\u00e9s de sombras, v\u00eddeos ou proxecci\u00f3n de imaxes. Non obstante, ao tratarse dunha produci\u00f3n na que os espectadores deben intervir tan activamente, estes acaban por converterse nunha peza m\u00e1is do xogo, orixinando unha representaci\u00f3n teatral din\u00e1mica na que se demostra a capacidade de improvisaci\u00f3n das actrices. O seu dominio do auditorio \u00e9 fabuloso, a pesar de que os co\u00f1ecementos previos sobre a materia tratada na obra tam\u00e9n determinan o interese do p\u00fablico pola mesma.
\nCando os espectadores te\u00f1en \u00e1 s\u00faa disposici\u00f3n toda a informaci\u00f3n necesaria, deben tomar unha decisi\u00f3n sobre o futuro das protagonistas seguindo o imperativo categ\u00f3rico kantiano. Neste caso, eu dir\u00eda que Theodora e Johana deber\u00edan regresar \u00e1 s\u00faa \u00e9poca para advertir ao fil\u00f3sofo Kant de que o futuro non ser\u00eda como se esperaba no \u00e1mbito da moral, polo que deber\u00edan remediar o pasado. \u00c9 dicir, elas seguir\u00edan sen poder acceder \u00e1 universidade sen travestirse, pero ser\u00eda posible unha mellora do futuro (actualidade) e da vida de infinidade de persoas que aparecer\u00edan posteriormente. Por outra parte, de quedarse no presente, as \u00fanicas favorecidas ser\u00edan elas, e supo\u00f1o que neste caso actuar\u00edan de xeito m\u00e1is ego\u00edsta, nietzscheano. O imperativo categ\u00f3rico di que hai que actuar por deber, e neste caso opino que o deber de ambas ser\u00eda colaborar na mellor\u00eda da maior parte de individuos posible.
\nAo falar dunha produci\u00f3n teatral na que se fala de filosof\u00eda, o pensamento inicial soe ser de estra\u00f1eza: quen vai querer ver unha obra na que hai que reflexionar? Por sorte, como dixen ao comezo desta entrada e noutras anteriores, xa hai tempo que me decatei de que no teatro todo serve. De feito, as obras que precisan unha fervedura de miolos son as que m\u00e1is me atraen, pois levan detr\u00e1s un traballo superlativo. Con T\u00e9 con Kant non \u00eda ser menos, desta vez no sal\u00f3n de actos do IES Rosal\u00eda de Castro. Por todo isto, mil grazas aos profesores de filosof\u00eda por traernos esta marabillosa peza, e a mi\u00f1a m\u00e1is sincera noraboa a Mar\u00eda Caparrini, Marta P\u00e9rez e Mar\u00eda Roja por saber conxugar de xeito excelso o humor e a reflexi\u00f3n filos\u00f3fica.<\/p>\n

+info:
\nhttp:\/\/teatroentreluscoefusco.blogspot.com.es\/<\/a><\/p>\n<\/div><\/section>
\n\n